Op feestjes zijn zij perfect.  Born to please you.  Nederig of entertainend, luid aanwezig of glimlachend aan de zijlijn.  Er wordt gegroet, gekust, geflirt, met de glimlach, en dat voor maar zeuven euro vijvenzeuventig !
En dan zijn zij alleen. 
En dan verlangt zij naar iets waar hij niet aan denkt.
En dan verlangt hij naar iets waar zij niet aan denkt.
Zij voelen, maar durven niet te schreeuwen.
Zij zijn, maar durven niet te delen.

Het zijn die momenten waarop ik afdwaal in mijn kelders, zonder zaklamp.
Mijn abstracte ik laat de zekeringen springen.
Geen weg terug naar de bewoonde wereld.
De bewoonde wereld waar het eigenlijk normaal is
als je af en toe of op den duur naast mekaar leeft.
Waar mensen niet altijd geweldige gesprekken voeren bij kaars- en wijnavonden.
De diepte wordt niet meer geraakt en
het oppervlakkig zwemmen doet ons goed.

En dat is wat ik moet leren.
Gewoon schoolslag met het hoofd boven water.